WSTĄP TU, ABY DOJRZAŁ TWÓJ DUCH, UMYSŁ I CIAŁO. ODEJDŹ, BY DOBRZE SŁUŻYĆ BOGU, OJCZYŹNIE, BLIŹNIEMU.
Logo Granatowego Gimnazjum Biuletyn Informacji Publicznej Do strony głównej
Gimnazjum nr 3
im. Kard. Stefana Wyszyńskiego w Ełku
Google
www granatowe gimnazjum
UKS Galeria Księga gości
Szkoła
Strona główna
Wizytówka szkoły
Kontakt
Nasze tradycje
Kadra
Sukcesy
Prymusi
Szkoła z klasą
To ważne
Rekrutacja
Wykaz podręczników
Kalendarz szkolny
Plan lekcji
Zajęcia pozalekcyjne
Harmonogram pracy opiekuńczo - wychowawczej
Jak wybrać dobre gimnazjum?
Patron
Krótki życiorys
Wiadomości w pigułce
Myśli Patrona
Sport
UKS Granatowa Trójka
Sukcesy sportowe
Inne
Publikacje
Konkursy
Księga gości
Galeria fotografii

TRENING SPRAWNOŚCI FIZYCZNEJ SIATKAREK NA ETAPIE SZKOLENIA UKIERUNKOWANEGO


Sport , według W. Osmolskiego, wielkiego pasjonata i pierwszego teoretyka sportu, jest działalnością człowieka, którą cechuje: osobiste zainteresowanie, uczuciowe zaangażowanie, dobrowolny wybór formy ruchu, systematyczne jej uprawianie, dążenie do osiągania możliwie najlepszych wyników, na miarę możliwości ćwiczącego, współzawodnictwo, wysokie umiejętności ruchowe, zwłaszcza w wybranej dyscyplinie.

Dążenie do osiągnięcia coraz lepszego wyniku jest podstawową i bardzo ważną cechą sportu. Sportowiec nie rodzi się z dnia na dzień. Rodzi się powoli, niekiedy szybko- to zależy od pracy trenera, który śledzi jego postępy. Aby być lepszym i, aby osiągnąć coraz wyższy i lepszy wynik należy systematycznie uczestniczyć w treningu.

Trening jest procesem funkcjonalnego doskonalenia organizmu drogą systematycznych, coraz bardziej skomplikowanych ćwiczeń fizycznych, w celu przystosowania go do zwiększonych wymagań w ukierunkowanej działalności ruchowej i osiągnięcia pozytywnych efektów w określonym czasie.

Trening sportowy zwraca uwagę na osiągnięcie najwyższego poziomu w określonej konkurencji sportowej przez: systematyczne doskonalenie techniki, taktyki, cech motorycznych, psychicznych.
Trening dzieci i młodzieży jest pierwszym ogniwem łańcucha systemowych działań prowadzących do mistrzostwa sportowego w wieku dojrzałym. Jeżeli chcemy to mistrzostwo uzyskać, powinniśmy ten etap wstępnego szkolenia poświęcić na poszukiwanie talentów sportowych, a nie na maksymalną eksploatację młodocianych zawodników.

Najnowsze badania dowodzą, że na sukcesy ludzi wybitnych składają się zarówno zdolności dziedziczone, jak i wyjątkowo korzystne warunki wychowawcze oraz wczesne kształcenie, tworząc razem optymalne warunki rozwoju. Badania nad karierą wcześnie dojrzałych geniuszy muzycznych i wybitnych sportowców wskazują na częste współwystępowanie tych czynników sprzyjających rozwojowi ich talentu (wg Pressega, cyt. za Pietrasińskim).

Pod pojęciem sprawności fizycznej rozumiemy potencjał ruchowy wyznaczony poziomem i rodzajem współzależności podstawowych cech motorycznych: siły, szybkości, wytrzymałości i koordynacji ruchowej.
Po czterech latach szkolenia wszechstronnego następuje szkolenie ukierunkowane. W tej fazie treningu grupę siatkarzy tworzą dzieci w wieku gimnazjalnym( 14 - 15 lat). Etap ten skierowany powinien być na kształtowanie rozpoznawczych predyspozycji profilowania potencjału ruchowego, jako funkcjonalnej podstawy przyszłej specjalizacji (treningu specjalistycznego). Jest to etap ogólnego szkolenia, nauczania podstawowych elementów techniki oraz nauczania prostych form taktycznych gry w piłkę siatkową.

Dużą rolę odgrywa właściwa liczebność grupy. Przy zbyt dużej ilości osób ćwiczących trener nie jest w stanie dobrze wyuczyć wszystkich elementów piłki siatkowej. W związku z czym nie osiągnie wyznaczonego celu treningu, a okres ten będzie zmarnowany. Dlatego też grupa treningowa powinna się zamykać liczbą 15 - 18 uczestników.
W szkoleniu ważna jest też częstotliwość i czas trwania jednostki treningowej. Częstotliwość zajęć w mikrocyklu treningowym dla etapu ukierunkowanego powinna wynosić 4 - 5 razy w tygodniu. Czas trwania jednostki treningowej jest uzależniona od lat szkolenia. W związku z tym długość zajęć w tym etapie powinna wynosić 120 min.

Zajęcia treningowe powinny być przeprowadzane metodą zmienno-powtórzeniową o intensywności umiarkowanej. Należy je urozmaicać i uatrakcyjniać, aby wzbudzały zainteresowanie. Proporcja ćwiczeń do techniki w tym etapie wynosi 50%.

Uzyskanie pozytywnych rezultatów w pracy trenera jest uzależnione w dużej mierze od umiejętnego operowania różnorodnymi ruchowymi bodźcami ukrytymi w bogatej treści w formie ćwiczeń fizycznych, które są specjalnie dobranymi i systematycznie stosowanymi ruchami, powodującymi przestrojenie całego ustroju, układu nerwowego, mięśniowego, krążenia, oddechowego, gruczołów wewnątrzwydzielniczych.

Niezbędnym warunkiem racjonalnego sterownia procesem treningowym jest kontrola treningu. Na etapie szkolenia ukierunkowanego składa się on z kontroli trenerskiej i kontroli lekarskiej. Obu kontrolom powinni być poddani systematycznie wszyscy siatkarze.
Kontrola trenerska opiera się na sprawdzianach, które informują trenera i zawodnika o poziomie sprawności siatkarza i o jego postępach. W związku z czym należy opracować odpowiedni zestaw prób.
Sprawdzian powinien składać się z dwóch części - ogólnej i specjalnej. Sprawdzian ogólny stosuje się przez szereg lat w niezmienionej formie. Sprawdzian specjalistyczny jest ściśle przystosowany do charakteru danej dyscypliny.

Próby, jakie są używane w kontroli trenerskiej, powinny odznaczać się następującymi cechami:
a) stałością - stosowanie tych samych prób kontrolnych dla danego etapu szkolenia,
b) systematycznością - odnosi się do przeprowadzenia sprawdzianu w określonych odstępach czasu. W związku z tym wyróżniamy:
- kontrolę wstępną, którą przeprowadza się na początku cyklu treningowego, po kilku treningach, nie przekraczając jednego miesiąca,
- kontrolę bieżącą, która powinna być przeprowadzona w ustalonych czasookresach (np., co trzy miesiące, co pół roku),
- kontrolę końcową, przeprowadzaną na koniec rocznego cyklu treningowego,
c) trafnością - testy sprawdziany powinny być tak dobrane, aby dały się obiektywnie sprawdzić i pozwoliły wyciągnąć wnioski do dalszej pracy,
d) rzetelnością - przeprowadzone sprawdziany nie mogą różnić się od siebie ani warunkami w jakich są prowadzone, ani jakimikolwiek różnicami w kryteriach ocen.

W czerwcu 2004 roku przeprowadziłam test sprawności specjalnej na grupie dziewcząt trenujących piłkę siatkową pod moim kierunkiem. Kolejny test przeprowadziłam w roku 2005 na tych samych siatkarkach.
Okazało się, że poziom sprawności specjalnej wzrósł po rocznym treningu. Wszystkie elementy testu z roku 2004 miały wyższą wartość w roku 2005. Najwyższy wzrost sprawności można było zauważyć w takich elementach jak:odbicie i przyjęcie sposobem górnym, zagrywka górna, odbicie w wyskoku, odbicie dolne, przyjęcie z podaniem, zbicie tenisowe.

Przeprowadzone przeze mnie badania potwierdziły tezę, że piłka siatkowa jest grą trudną pod względem technicznym oraz to, że już po roku szkolenia poziom sprawności specjalnej wzrasta.
Trening sprawności fizycznej w etapie ukierunkowanym powinien być skierowany na rozwijanie cech motorycznych, częstą systematyczną kontrolę i informację zwrotną związaną z postępami tak poszczególnych siatkarzy jak i całej drużyny.
Systematyczny udział w treningach i zwiększona ich częstotliwość pozytywnie wpływa na podwyższenie poziomu sprawności specjalnej. Otwiera to młodym siatkarkom drogę do wyczynowego uprawiania piłki siatkowej, a więc realizację ich ambicji i indywidualnych talentów.

Literatura:
Bompla T. O. "Teoria planowania treningu", Biblioteka Trenera, Resortowe Centrum Metodyczno Szkoleniowe Kultury Fizycznej i Sportu, Warszawa 1988 r.
Gaj P.: Próba poszukiwania nowych elementów oceniających sprawność fizyczną ogólną i specjalną siatkarek znajdujących zastosowanie w prognozowaniu. Zeszyty naukowe nr 42. Uniwersytet Szczeciński 1990
Sczański H. "Szkolenie sportowe dzieci i młodzieży", W-wa 1986
Sozański H.(red.): Teoretyczne podstawy kształtowania sprawności fizycznej w procesie szkolenia sportowego dzieci i młodzieży. Warszawa 1985.
Sozański H.(red.): Wybrane elementy treningu sportowego. RCMSzKFiS Warszawa 1978.

SCENARIUSZ LEKCJI WYCHOWANIA FIZYCZNEGO Z PIŁKI SIATKOWEJ


Temat: Przyjęcie i podanie piłki oburącz sposobem górnym i dolnym. Podbijanie piłki dłonią lewą i prawą.

Pobierz plik .doc

Pobierz plik .pdf

 
do góry

Sponsor strony:
Sponsor serwisu
Projekt i administracja: slawmaks@wp.pl