WSTĄP TU, ABY DOJRZAŁ TWÓJ DUCH, UMYSŁ I CIAŁO. ODEJDŹ, BY DOBRZE SŁUŻYĆ BOGU, OJCZYŹNIE, BLIŹNIEMU.
Logo Granatowego Gimnazjum Biuletyn Informacji Publicznej Do strony głównej Nakarm głodne dziecko - wejdź na stronę www.Pajacyk.pl
Gimnazjum nr 3
im. Kard. Stefana Wyszyńskiego w Ełku
Google
www granatowe gimnazjum
UKS Galeria Księga gości
Szkoła
Strona główna
Wizytówka szkoły
Kontakt
Nasze tradycje
Kadra
Sukcesy
Prymusi
Szkoła z klasą
To ważne
Rekrutacja
Wykaz podręczników
Kalendarz szkolny
Plan lekcji
Zajęcia pozalekcyjne
Harmonogram pracy opiekuńczo - wychowawczej
Jak wybrać dobre gimnazjum?
Patron
Krótki życiorys
Wiadomości w pigułce
Myśli Patrona
Sport
UKS Granatowa Trójka
Sukcesy sportowe
Inne
Publikacje
Konkursy
Księga gości
Galeria fotografii

ROLA TAŃCA I ĆWICZEŃ MUZYCZNO-RUCHOWYCH
W POBUDZANIU AKTYWNOŚCI FIZYCZNEJ DZIEWCZĄT


Szeroko publikowane wyniki badań z okresu ostatniego dziesięciolecia wskazują na stale pogarszający się stan zdrowia młodego pokolenia. Coraz większy procent schorzeń obejmuje m. in.: wady postawy, otyłość, choroby układu krążenia i układu oddechowego, pogarsza się sprawność fizyczna i odporność organizmu.

Zdrowie i pełna sprawność - to największe wartości dla każdego człowieka. Niestety, najczęściej ludzie uświadamiają to sobie zbyt późno. W szkole często spotykamy się z bierną postawą uczniów, zwłaszcza dziewcząt. Wyrazem tego są liczne zwolnienia z zajęć ruchowych. Dlatego też należy wyrobić w uczniach nawyk troski o swoje zdrowie oraz uświadomić im potrzebę stałej aktywności fizycznej, wdrożyć do higienicznego trybu życia oraz umiejętnego spędzania wolnego czasu.

Największym problemem współczesnego wychowania fizycznego jest motywowanie uczniów do aktywności (szczególnie w trudnych, przełomowych okresach ontogenezy). Wyjątkowo trudno jest przekonać dziewczęta do aktywności fizycznej w okresie dojrzewania. Dla nich należy przygotować specjalne, atrakcyjne zajęcia, które zmniejszyłyby ryzyko wystąpienia fizjologicznie uzasadnionego i powszechnego u dziewcząt lenistwa ruchowego związanego z okresem znacznych zmian w organizmie. Szczególnie dobre efekty w pracy z dziewczętami dają zajęcia o charakterze ",bardziej kobiecym". Lekcje powinny zawierać ćwiczenia taneczne i umuzykalniające, nowoczesne formy ruchu, jak: elementy tańca nowoczesnego, jazz-gimnastyki, aerobiku i callanetics'u, fragmenty tańców ludowych, narodowych, towarzyskich.

Formą angażowania dziewcząt do tego typu zajęć jest zachęcanie do wyszukiwania i przekazywania na zajęciach ciekawych form ruchu, a także zachęcanie do improwizacji ruchowych i realizacji własnych pomysłów w miniukładach tanecznych.
Bardzo atrakcyjną dla uczennic okazała się nowa forma organizacyjna zajęć pozalekcyjnych, którą wykorzystałam w swojej pracy zawodowej. Zaproponowałam dziewczętom utworzenie zespołu taneczno-sportowego. Ich występy uświetniały zarówno turnieje sportowe jak i apele szkolne. Zespół brał także niejednokrotnie udział w turniejach tańca. Proponuję tę formę zajęć pozalekcyjnych dla dziewcząt od klasy pierwszej gimnazjum jako bardzo interesującą i stymulującą zarówno sferę motoryczną, jak i mentalną uczennic (dają wyjątkową satysfakcję i radość bliskiego kontaktu nauczyciela z wychowankami ).

Zanim wprowadziłam tego typu zajęcia w program pozalekcyjnych form aktywności ruchowej prowadzonych w gimnazjum przeprowadziłam sondaż wśród uczennic. Potwierdził on potrzebę założenia zespołu taneczno-sportowego. Następnie rozpoczęłam nabór. Eliminacje polegały na ustaleniu ogólnego poziomu koordynacyjnych zdolności motorycznych zainteresowanych dziewcząt oraz na rozeznaniu stopnia umuzykalnienia. W trakcie eliminacji sprawdzałam również możliwości uczennic w zakresie inwencji twórczej ruchowej. Zanim rozpoczęłam zajęcia napisałam autorski program, który następnie mogłam wdrożyć. Zajęcia były przeznaczone nie tylko dla uzdolnionych koordynacyjnie i tanecznie dziewcząt, ale także dla osób chętnych ,które chcą spróbować swoich sił w tańcu, pomimo np. mniejszej sprawności. Dziewczęta pomagały sobie nawzajem w opanowaniu trudniejszych kroków i elementów preakrobatycznych, w ten sposób poziom grupy szybko się wyrównywał.
Celem zajęć było rozwijanie zdolności twórczych i zainteresowań uczennic oraz realizacja ich naturalnych potrzeb ruchowych.

Układy taneczne prezentowane w czasie rozgrywek szkolnych i apeli, w większości były dziełem mojej wyobraźni. Niektóre elementy do układów były zaczerpnięte z książek oraz z podglądania innych zespołów na turniejach tanecznych. Obecność pięknych, zgrabnych i wysportowanych dziewcząt prezentujących miłe dla oka układy taneczne zagrzewała zawodników do walki o zwycięstwo i zwiększała zadowolenie z meczu zarówno samych zawodników, którzy czują się uhonorowani, jak i widzów.

Najbardziej jednak znaczącą korzyścią dla zdrowia i sprawności uczennic jest rozwijanie koordynacyjnych zdolności motorycznych oraz wytrzymałości aerobowej przez ciągły ruch przy muzyce skoordynowany z ruchem przyborów (pompony) i innych osób (układy zespołowe). Układy te wspomagają rozwój zdolności poruszania się o wysokim stopniu trudności w zakresie koordynacji ruchów. Elementy jazz-gimnastyki i tańców nowoczesnych poprawiają estetykę naturalnych ruchów dziewcząt, szczególnie sposobu poruszania się i gestykulacji w sytuacjach życia codziennego. Trudne zadania ruchowe rozwijają zdolności twórcze, ambicje i kierunkowe dyspozycje osobowościowe uczennic.

Elementy tańca i układy choreograficzne przyczyniają się do umiejętności i łatwości obcowania w towarzystwie. Przez ruch dziewczęta uczą się nawiązywać kontakt z całym otaczającym światem. Ruch i taniec z jednej strony mają istotne znaczenie do rozwoju osobowości człowieka, z drugiej zaś mogą stać się istotnym elementem terapii, ponieważ ruch znosi napięcie mięśniowe, emocjonalne, daje odprężenie.

Już po jednym semestrze pracy z dziewczętami można zauważyć we wszystkich sferach ich osobowości pozytywne zmiany. Szczególnie znacząca była poprawa poziomu wszystkich zdolności motorycznych, a zwłaszcza koordynacyjnych. Zmieniło się także nastawienie dziewcząt do aktywności ruchowej. Zdały sobie sprawę z tego, że ruch może być doskonałą zabawą, że sukcesy w pokonywaniu tremy przed występem, a także własnej nieumiejętności i słabości mogą być źródłem ogromnej satysfakcji.

Wyraźnie widoczny był też aspekt socjologiczny tej formy aktywności ruchowej, jaką jest działanie zespołowe. Pomimo pewnych trudności w nawiązywaniu kontaktów między sobą i różnic wieku szybko zaprzyjaźniły się ze sobą. Nawiązały też bliższe kontakty towarzyskie i spotykały się również poza próbami zespołu. Jest to wyraźnym dowodem na osiągnięcie celów wychowawczych zajęć pozalekcyjnych.

Dziewczęta nabrały też poczucia własnej wartości, sprawności i zyskały pewność siebie, wyzbywając się kompleksów na punkcie własnej osoby. Podziw ze strony koleżanek spoza zespołu pozytywnie wpłynął na samopoczucie dziewcząt, które w ten sposób zyskiwały zapał do dalszej pracy. Najważniejsze, że traktowały one próby zespołu jako spotkanie towarzyskie, a mecze jako świetną zabawę. Taki był właśnie zamiar, żeby ukazać wychowanie fizyczne jako coś przyjemnego i wesołego, dające duże korzyści ćwiczącemu.

Uczestnictwo w tego rodzaju zajęciach to nie tylko rozrywka, ale również sposób na rozładowanie stresu, dobre samopoczucie, radość, odprężenie umysłu, relaks i równocześnie aktywna forma spędzania wolnego czasu.
W świetle przeprowadzonych przeze mnie obserwacji wydaje się, że organizowanie pozalekcyjnych zajęć dopasowanych do zainteresowań młodzieży może znacząco wpłynąć na poprawę ich kondycji fizycznej i zmotywowanie ich do podejmowania wysiłku fizycznego nawet w czasie pozaszkolnym.

Literatura:
B. Bednażowa, M. Młodzikowska, Tańce. Rytm, ruch, muzyka, Wydawnictwo Sport i Turystyka, W-wa 1983
D. Olex-Mierzejewska, Propozycja zajęć pozalekcyjnych dla dziewcząt, w: Wychowanie Fizyczne i Zdrowotne, nr 5 1996, s. 94-98

 

 

SCENARIUSZ ZAJĘĆ
O CHARAKTERZE MUZYCZNO - RUCHOWYM DLA DZIEWCZĄT

Temat: Przygotowanie do prostych układów tanecznych.

Pobierz plik .doc

Pobierz plik .pdf

 
do góry

Sponsor strony:
Sponsor serwisu
Projekt i administracja: slawmaks@wp.pl